അന്നെനിക്ക് മഴയോട് സ്നേഹമായിരുന്നു.
പാടത്ത് കൂടി ചാറി വരുന്ന മഴയ്ക്ക് മുന്പേ
ഞാന് മത്സരിചോടിയിട്ടുണ്ട് .
വെളുത്ത മണ്ണിനു മീതെ പുഴ പോലൊഴുകുന്ന
മഴ വെള്ളത്തില് മഴത്തുള്ളികള്
കുമിളകള് തീര്ക്കുന്നത് കാണാന്
ജാലകങ്ങള് തുറന്നിട്ടു ഞാനിരിക്കും .
പിശറന്കാറ്റ് ,മുറിയിലേക്ക്
വാരിയെറിയുന്ന മഴച്ചരല് കല്ലുകലേറ്റ്
എന്റെ ഉടല് തരിക്കും.
കറുത്ത മേഘക്കൂട്ടങ്ങളെ വലിച്ചിഴച്ച്
കലിപൂണ്ട കാറ്റില് മരങ്ങളുലയും
മുടിയഴിച്ചാടുന്ന പെണ്ണിനെ പോലെ ..
മുറ്റം നിറയെ ചിതറിവീണ നാട്ടു മാമ്പഴങ്ങളില്
ഒരുപാട് മധുരം ബാക്കി വച്ച് മഴ മറഞ്ഞു പോകും
തണുത്ത കാറ്റിന്റെ കൈ പിടിച്ച്
അകലേക്ക് ...അകലേക്ക്..
ഇങ്ങിനി വരാതെ മറഞ്ഞ ആ പഴയ മഴയോട്
എനിക്കിന്നും സ്നേഹമാണ്...
പ്രണയമല്ല ,വെറുതേ... വെറുതേ... സ്നേഹം.
No comments:
Post a Comment