ജാലകത്തിനപ്പുറം തിളയ്ക്കുന്ന വെയിലിൽ മയിലുകൾ പറന്നിറങ്ങുന്നതു കാണാം!! ഗ്രീഷ്മം ഇനിയും
ജ്വലിക്കുമെന്ന്
മുന്നറിയിപ്പു തരാനെന്നോണം....
മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന യന്ത്രപ്പക്ഷിയുടെ മുരൾച്ചയിൽ, രാവും പകലും
ഞെരുങ്ങികടന്നു പോവുകയാണ്....
എന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾക്ക് താളം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു...
നെഞ്ചിലെ തിക്കുമുട്ടലിൽ
കുതറിത്തെറിച്ച ജീവശ്വാസം,
ചുമയായി പുറത്തേക്ക് തെറിക്കുമ്പോൾ,
ഞാൻ ഭയന്ന് പോകുന്നു..
വിഷം വമിക്കുന്ന സർപ്പം പോലെ ഞാൻ മാറിക്കഴിഞ്ഞുവല്ലോ..
ഒടുവിലെ ശ്വാസത്തിനു മുൻപെങ്കിലും, നിനക്കായ് ഒരു നിമിഷം ബാക്കിവയ്ക്കാൻ ഞാൻ കൊതിച്ചിരുന്നു...
ഇനി വേണ്ട പ്രീയതേ...
എന്റെ സ്പർശവും ശ്വാസവും നിന്റെ പ്രാണനിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുമ്പോൾ
നീ പൂത്തുലഞ്ഞിരുന്ന കാലം
ഓർമയായി മാറിയിരിക്കുന്നു...
ഇനിയുമൊന്നു തുറക്കാനാവാതെ
മിഴികൾ പൂട്ടുന്ന നേരം,
ഒടുവിലെ കാഴ്ചയായ് നീ വേണമെന്ന മോഹം പോലും വൃഥാവിലായിരിക്കുന്നു....
നീ അകന്നിരിക്കുക... അകന്നേയിരിക്കുക...
നിന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രണയമായ് മാത്രം പെയ്തിറങ്ങിയ ഞാൻ,
മരണമായ് നിന്നെ പൊതിയാതിരിക്കുവാൻ....
ഞാനിവിടെ തനിച്ചുറങ്ങാം
എന്നേക്കും.. എന്നേക്കും...
No comments:
Post a Comment